Okładziny fasadowe z płyt włóknocementowych to nowoczesne rozwiązanie elewacyjne. Włóknocement bazujący wcześniej na eternicie (cement z włóknami azbestowymi) z czasem ewoluował (ca. 20 lat temu) do płyt z czystego cementu i celulozowych włókien z dodatkiem różnych minerałów.

Powłoka wierzchnia płyt włóknocementowych albo jest pozostawiona natruralnym wypełnieniem cementowym (barwionym w masie) albo posiada odpowieni lakier (nawet antygrafiti) i wówczas jest trudno odróżnić ten materiał od innych okładzin fasadowych jak np. HPL. Płyta włóknocementowa jest też coraz częściej płytą nośną do wielu zastosowań w budownictwie (np. osłony balkonowe, przegrody o różnym przeznaczeniu). Poprzez swoją twardość i niepalny rdzeń (klasa A2) praktycznie nie ma ograniczeń projektowych i często widzimy go na elewacjach.

Nie jest natomiast materiałem elastycznym i może pod pewnym naprężeniem pękać. Posiada relatywnie dużą rozszerzalność termiczną i wymaga ścisłej technologii montażu, inaczej może się odrywać od podkonstrukcji wsporczej. Z naszego doświadczenia włóknocement w wersji naturalnej (nie pokryty lakierami z wierzchu) poprzez swoją chropowatość i pewną naturalną głębię potrafi silnie reagować z otaczającym go środowiskiem, zmieniając kolorystykę (traci z czasem pigment) oraz dość widoczną erozję powłoki.

Częstym negatywnym zjawiskiem są zauważalne zacieki po opadach atmosferycznych i różnorodne reakcje podczas schnięcia powłoki. Pomimo takiej charaktyerystyki okładziny włóknocementowe mają wielu fanów wśród klienteli nowoczesnych rozwiązań architektonicznych.